ล้อเล็ก แปด คูณ สาม = 1964

1964 Vespa 150  ”สวยจัดมวลสารแน่น กับเรื่องของล้อเล็ก พิมพ์นิยม

รถรุ่นนี้ 150 ซีซี.  นี้ที่ยังคงมีเรื่องเล่ามิรู้เบื่อหลากหลายเทรนที่พิสมัยปลุกกระแสความนิยมจน โด่งดังในสารระบบ ของ “ล้อเล็กสยาม” ด้วยขนาดของเครื่องยนต์ 150 ซีซี. สุดประหยัดที่ทำหน้าที่ของมันอย่างชื่อสัตย์บนโครงสร้างคลาสสิค  คือภาพลักษณ์ที่ชัดเจน ระบบการทำงานที่ไม่ซับซ่อน ดูแลรักษาง่าย ของเจ้าป้าอ้วนคันนี้เพราะมันสามารถเข้ามาครองใจวัยรุ่นอย่างผมที่เจเนอเรชั่นใหม่ได้อย่างหมดหัวใจได้จนถึงทุกวันนี้

ผมได้คลุกคลีกับรถ เวสป้า มาประมาณ 7  ปีแรกเริ่มเดิมทีที่ได้รู้จักเมื่อผมอายุได้ประมาณ 15 ปี ผมย้ายมาเรียนที่พณิชยการหาดใหญ่  5 ปี ก็ได้เห็นรถพวกนี้ที่เข้าจอดกันอยู่ในทุกๆ คืนวันเสาร์หลังโรงเรียนศรีนคร ผมชอบไปที่นี้มากครับ รถที่นี้จอดกันสวยงามมากๆ ครับ

ด้วยความที่ชอบผมจึงเริ่มศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับรถดังกล่าวมาตลอด และผมฝันว่าต้องมีเวสป้าสักคันในชีวิต จนผมจบ ปวช.  ได้มีโอกาสกลับมาบ้านที่ เบตง ผมได้ปรึกษาผู้ใหญ่ที่บ้านว่าผมอยู่ที่นั้นไม่มีรถมอเตอร์ไซค์ใช้มันเป็นเรื่องลำบากมากครับ พ่อผมถามผมว่าจะเอารถอะไรไปใช้ล่ะ ผมบอกพ่อว่าจะหาเวสป้าไปใช้ครับ มันดูเป็นเรื่องใหญ่มากครับรถอื่นๆที่ใช้กันง่ายๆไม่หากันล่ะเอารถแบบนี้ไปจะไปไหน มาไหนได้ล่ะ!!(พ่อผมว่า) คุยกันอยู่นานมากสุดท้ายการคุยกันครั้งนี้ไม่สำเร็จครับผมจึงอดได้รถไปอีก…

จนมาเปิดเทอม ผมเข้าเรียน ปวส. แล้วทุกครั้งที่ผมคุยโทรศัพท์กับพ่อผมจะคุยเรื่องรถกับแกเสมอจนทะเลาะกันด้วยซ้ำด้วยความพยายามที่จะได้มันมาเป็นของคู่กายผม ผมจึงหาข้อตกลงกับพ่อว่าถ้าผมสอบได้ที่ 1 ใน 5 ของโรงเรียนในสายคอมพิวเตอร์ธุรกิจ พ่อต้องหารถให้ผมนะครับ! เราตกลงกันแบบนี้  และแล้ววันนั้นก็มาถึงครับผมทำได้จริงๆครับได้ ที่ 5  ของโรงเรียนในสายคอมพิวเตอร์ธุรกิจจริงๆด้วยครับ ครั้งนี้ผมกลับบ้านรับรางวัลแน่ๆ ครับ(ผมคิดอยู่ในใจ 555 ) ได้เวลาปิดภาคเรียนมันเป็นการปิดภาคเรียนที่ยิ่งใหญ่มากครับสำหรับผม ผมรีบกลับบ้านเพื่อไปรับรางวัลแน่นอน วันแรกที่กลับบ้านไปเห็นเจ้าเวสป้าจอดเลยครับแต่สภาพที่เห็นคือรถที่จอดตายมาเป็นปีๆ สนิมเกาะ ตัวรถถูกตัดเป็นรถแข่งแบบของมาเลย์ โอ่ นี้รถที่พ่อผมให้หร่อเนี่ย วิ่งก็ไม่ได้เอาไงดีล่ะครับงานนี้ คุยกับพ่อว่าเอามาแบบนี้แล้วจะไปใช้งานยังไงล่ะครับ พ่อผมตอบว่าจัดการเอาเองเลยครับหมดหน้าที่พ่อแล้ว สั่นๆ ง่ายๆ สุดๆ ผมก็ยังไม่ท้อแท้กับความต้องการที่ผมมี ผมจึงตัวสินใจขายมันไปเอาเงินส่วนที่ได้มาเก็บหอมรอบริบตั้งต้นกันใหม่ในระหว่างช่วงที่เรียนอยู่ก็หางานทำพิเศษตามประสานักศึกษา ด้วยระยะเวลาปีเศษๆ ผมมีเงินก้อนที่พอจะได้ตัวเจ้ารถเวสป้าคันนี้มาบวกกับโชคชะตาเป็นใจผมไปเจอเจ้าคันนี้ที่บ้านลุงผมโดยที่ผมไม่รู้เลยว่าแกมีรถแบบนี้อยู่ด้วยผมจึงขอซื้อจากแกมาในสภาพเก่าๆ ทำการบูรณะขึ้นมาใหม่ ตามเก็บชิ้นส่วนต่างๆจนครบตามที่ต้องการและผมก็ตั้งชื่อให้เจ้าเวสป้าคันนี้ว่า “น้องฟ้า”

รถเวสป้าคันนี้นำพาอะไรต่างๆ นานามาให้กับชีวิตผมมากมาย เพื่อน พี่ น้อง ประสบการณ์ชีวิตที่หาเรียนที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ปัจจุบันนี้ผมกับน้องฟ้ามีความสุขมากครับไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดอาจจะมีง้อแง่บ้างเล็กน้อยครับ.


เกี่ยวกับ sanrothai
โตมากับกาแฟโก้ปี้

2 Responses to ล้อเล็ก แปด คูณ สาม = 1964

  1. 7-168 พูดว่า:

    เวสป้า พามาเขียนบล๊อกถึงหัวหินเลยนะ

  2. โอ๊ยๆๆๆ น้องฟ้า เค้านั่งเล่นมาแล้ว ดีนะ ยางไม่แบน 5555

    อันนี้ถูกแน่ 5555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: